Lek parasympatykolityczny
0,5 lub 1 mg/ml zależnie od producenta.
Przygotowanie: 0,5 mg/ml · 1 mg/ml
Objawowa bradykardia – dorośli
- 0,5 mg i.v./i.o.[1]co 3–5 min do łącznie maks. 3 mg · 0,5 mg/ml · = 1 ml
W razie nieskuteczności – wlew adrenaliny lub izoprenaliny z pompy strzykawkowej albo stymulacja serca (przezskórna jako pomost do stymulacji przezżylnej). Po przeszczepieniu serca nie podawać atropiny – może wywołać blok AV wysokiego stopnia aż do zahamowania zatokowego (zamiast niej aminofilina). Nie podawać atropiny w bloku AV wyższego stopnia z szerokimi zespołami QRS – nieskuteczna, może nasilić blok.
Przeciwwskazania
- We wskazaniach nagłych brak bezwzględnych.
Uwagi
- Jaskra z wąskim kątem przesączania, tachyarytmia, niedokrwienie mięśnia sercowego – rozważyć stosunek korzyści do ryzyka.
- Dawki < 0,5 mg (dorośli) mogą paradoksalnie zwalniać czynność serca.
- Dzieci – według austriackiej ChPL produktu atropiny (wersja 06/2026) w bradykardii 0,02 mg/kg i.v. lub i.o., dawka minimalna 0,1 mg, maksymalna dawka jednorazowa 0,5 mg (młodzież 1 mg) – zgodnie z ERC 2025 (dzieci) 20 µg/kg, maks. 0,5 mg. Przy odwracaniu blokady nerwowo-mięśniowej według tej ChPL 0,02 mg/kg, najwyżej 0,6 mg.
- W zatruciu związkami fosforoorganicznymi (estry kwasu fosforowego) konieczne są znacznie wyższe dawki – według austriackiej ulotki dla pacjenta produktu atropiny 2–4 mg i.m., w ciężkich przypadkach i.v. Dzieci – według austriackiej ChPL tego produktu (wersja 06/2026) 0,05 mg/kg i.v. lub i.m., powtarzać co 10–30 min aż do ustąpienia objawów – konsultacja z ośrodkiem informacji toksykologicznej (zob. Toksykologia).
